Ang English sa Pinas.

Sa Pilipinas, ang maayo moenglish angat sa buhay, angat sa klase, angat sa madla!

I don’t know lang pero nganong ang ani ang mentality sa Pinas? If you are educated, you are expected to be good at english. Eh bakit nga naman, from kindergarten to  college, English has been shoved into our senses. Labi nag magdoctoral na ka, kinsa mang maayong pangutok ang magtagalog or bisaya sa iyang thesis. 🙂

Ana sila, mahalin daw natin ang ating sariling wika. Ana si Rizal, mahalin ang ating wika pero iyang mga novels kay Spanish. Most sa iyang mga poems kay spanish. Confused ko. Ana pud among teacher nga e-love daw atong language pero everywhere motan-aw ko, sa mga mall, sa schools, sa television… English man ang mga signboards etc. Confused na pud ko. Abi nakog sa akong kaugalingon ra ko confused, apil pa man diay ni.

Nakatrigger nako magwrite ani nga entry kay naa koe friend sa FB nga murag dako kaayo iyang kahiubos if dili kabalo mag-english ang taw (nag-work man gud sha abroad).  Stupid daw kono kaayo sila. Nalain ko nagbasa. Is it worth it nga moingon ug ingon ana just because ang cashier sa bank, policeman, customer service kay dili kabalo moenglish? Daghan man kog kaila nga dili kabalo mag-english pero mga maayong tao. And I prefer maayong tao kay sa isa ka fluent sa english. Ana pa si Maam Peque (3rd year english teacher) nga english daw will get you abroad pero I believe exageration ra to iyaha. And I hate that teacher. Perfect example sha sa fluent in english with lots of frenemies. Magblog jud ko about aning maestraha, siya pud nakapastrong sa akong thinking nga ang mga religious kay mga impaktita.

Back to the topic, in my work, my english really suffered. I have to speak slow and simple english. Dili pwede ang mga flambouyant shenanigans sa work kay lisod na if dili magkasinabot. I also developed the art of patching things up. Most people here speaks in a Japanese English accent with words and sentence structure that needs some brilliant skills of instant reconstruction. Kanang ikaw nalay sabot. Eget ang verb, ang subject and the emotions used. Follow your heart.

Sakto ang giingon ni Janine, being fluent in a specific language is not necessary. What is important is you can convey your thoughts and influence people, then you can be the best Miss Universe of someone else’s life. I have experienced ug mga charades moments sa convenient store just because ang verb nga gigamit ni ate kay wala pa na-add sa akong vocabulary vector list. The memories made me laugh but at the same time I’m happy that people around here do not discriminate people based on their command of a specific language.  Lastly as Vice Ganda said, love is the universal language. #charot.

Janine and her English! 🙂

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s