Nawagtang ang Bagyo!???!?!?!

Ohh Super Typhoon

Okay, I don’t know what to feel. Did I miss the typhoon or did the typhoon miss me. Dapat ko mahappy nga wala na nako nafeel iyang wrath pero unexpected kaayo ang mga pangyayari. Naset na nako tanan nakong mga dapat buhaton. NAdisappoint ko.

Friday, naa mi face2face meeting with vendor. This is the only day nga sayo ko nagamata. But then kay ana man nga okay ra daw malate kay basin mastop ang train daw tungod sa storm, so i’m a little excited for a longer sleep. PEro pagmata nako, hayag pa sa tanang hayag ang kalingintan. Walay taligsik. Maconsider nako sha nga good weather. And then instead nga mahappy kay ang meeting ang unang nisulod sa akong brain. Time check: 8am!

Like a speeding bullet, i prep myself up para hinaot dili ra kaayo dako ang late nako sa meeting. Ana man gud si kuya nga okay ra daw malate kay tungod sa typhoon. The eff was that about. I rushed everything and sakay ug train and as expected the trains are working properly, ang mga tao sa sulod sa train are there as if walay typhoon warning the previous day.

Heavy walking galore ang peg, gineglect tanang comfort nga gioffer ni escalator. Paspas na lakaw in the tune of Royals ni Lorde.

Then naabot na jud ko sa office at 9:20. And then find out:  Wala pa si Kuya. I checked the emails. This morning at 9:17 palang gicancel ni Koga-san ang meeting.

#killMeRight?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s