Morning Disaster.

Ana na pud ko nga sayo ko matulog para sayo momata. Pero saon taman natintal man ko motan-aw ug Modern Family. Long story short. 8:30am nako nakamata. Take note 9:19 akong train nga last-hope .

That is again 30min preparation. No Breakfast. No Karaoke Session. No FB mini strolls. No TimeHop scanning.

Ready na ko sa akong nahimong usual morning survival run from 西久保町公園ハイツ to 天王町駅. Kanang sakit jud imong mga tiil after kay wala ra bay warmup and hagardo versoza ug stress drillon imong nawng igabot jud sa platform. Worst makakita pa jud kag mga colleagues. Uwaw kaayo makita imong gahingal nga nawng and so nagapalayo ko if ana akong state of being.

And ganiha kay naa pa jud extra diabolic happening nga wala na koi nabuhat but to let go of it. Never look back. Move on with my life. Kay paggawas nako nga naa nako sa elevator i realized nga WALA KO GAJACKET! Pero nagsapaw man noon ko ug longsleeved sweater shirt maong wala kaayo ko kafeel ug tugnaw. Pero this time, every minute counts.

Kabalikon jud ko. How will i survive the evening nga walay jacket, walay scarf? I will froze to death.. lol OA ra. Maygani kay karealize ko nga naa diay koi ウルトラライトダウンベスト nga permi naa sa akong bag. Mao nang superlightweight nga vest nga ginalukot lang nako to the pinaka gamay nga pwede sha malukot. I can’t believe this thing will save my day.

Ug tood man, paggawas nako sa elevator, heavy dagan dayon. Pag-abot nako sa platform, ang tanang taw nakawinter/spring jacket with fur fur. #saanAkoLulugar

156563_sub3_popup

みなとみらいご案内しますP2.

Watch in HD. I am still learning the art of editing videos! I thought sayon ra sha. Believe me, lisod. Grrr #practicePaMore

P.S. Hapit na nako mamemoriz ang Don’t Punk with My Heart sa BlackEyedPeas. That is the song i put on repeat while strolling around sa my beloved MinatoMirai

Bakit di ko magawa? || Survival Run

First week sa tenocho(天王町) kay sayo jud ko and either 9:05 or 9:10 jud nga train ang akong masakyan. The second week was a disaster kay murag thrice kay 9:30 nga train akong masakyan. 9:30 nga train kay maabot ko sa Minatomirai (みなとみらい) ug 9:46. Late na na, azen.

The third week i told myself nga magsayo na jud ko. I can’t be like this forever. I should discipline myself. Ug tood man determined kaayo ko nga mosayo ug mata. Pero bsag unsaon, dugay man jud ko makamata gihapoin oie. #ahakaThisLife And i realized na ang last train ( I call it last-hope train) is 9:19 diay kay para maabot ko sa office ug 9:38. Ang late timein diay namo is 9:45. Muhawa ko ug 9:15 sa and naga-SURVIVAL RUN ko every morning as of the writing ani nga entry. grrr

And i ask myself. Bakit di ko magawa? Wala man ko naga-ingon ani sa Moare. What’s with this tenocho place?!. And lately, naa koi madungog nga babae nga voice sa kwarto sa early in the morning. Unsa man na oi. #SaanAkoLulugar

survival rn

May Alak, May Balak

So after all trial and errors here is my What to do in an “May Alak, May Balak” Session. And this only applies sa mga tao like me nga dili dali mahubog and maayo mo-acting nga hubog. And this applies sa mga tao nga dili ganahan magchugchak/magpachugchak etc. So if ganahan pud ka nga matake advantage-an ka then stop at this point sa pagbabasa.

  1. Know your limit jud. Its not that simple baya ha kay lisod baya na imeasure. Naai mga time nga dali ka mahubog. Naai time nga dili pud. Pero personally, makabalo ko nga hubog jud ko pero i can still think straight and i know what im doing, just a bit bolder lang.
  2. Choose the pinakaStrong. My personal favorite is Strong zero in any flavor. Usually lemon or whatever na nga fruit. Its 9% alcohol and makahatag jud sha ug kick. Daghang Matang sa kick. And hatest nako kay ang Whiskey/Rum. Kanang matang sa ilimnon gihimo jud ata na sila para magsukasuka ka. The eff.
  3. Go with the flow. Gorabelles. Im the hubog type nga kaya pa magcomprehend. You can tell man sa the way sa conversation na if aha padulong bsan pa ug naai TV nga naka-ON sa inyong atubangan. And if all the stars collide jud para mahatibo ang mga MOMOL and touching then GO with it. But know where to stop. Normally, you stop and you can talk about random stuffs like, ngano ganahan ka ni Miriam as President. #liki #saanAkoLulugar
  4. Act Dead. And if naa pa jud more mahitabo this is the time to do the ultimate weapon. Sleep and act dead. Don’t be a sud-an in the table pud. Know your angles. Ayaw pud pagbilangkad. Haliparot ka! At pag may mga kamay nga gumagapang, be the moving type as well. Dapat ka tulog na alive. And show na you don’t want to talaga kasi akala mo inoman and getting to know each other lang talaga ito. Ang hirap mag-act tulog pag hubog ha kay 95% madayonan jud ka. Need ug practice ni nga step.
  5. Uli. And go home na oi. By this time, wala na kay topic nga maopen para mastop ang awkwardness. Ayaw na pag-open about Duterte and unsaon niya pagstop ang crime for just 6 months.  And you read that right. Ayaw pag-overnight. Pag-alive-katulog ra ug around 1hr. Enough to gain your strength back to landi again, i mean to find your way padulong sa inyong balay. Never overnight kay lisod na. Di na kaya sa kani nga article. That is mahabahabang usapan. #usapNalangTayo
  6. Chat. “That was fun. Thanks for the night. Sa uulitin.”

Naa man gud juy mga tao nga ganahan ka sa company. Pero di ka ganahan nga naay something other than that. Ana jud nang kinabuhi. Marunong kang lumugar.

Pero mao ni ang ultimate step. Ayaw nalang kuyog if kabalo ka nga didto sha padulong. Pero naa jud tao nga palaging tumitingin sa good side sa mga tao. Basin friendly lang jud diay sha. Basin ganahan lang jud sha ug company. Basin gusto lang na naai makastorya. And uban Ganahan lang jud gud motest sa waters. Ana lang ang peg.

P.S. Everything above is gikuha ra sa akong imagination. Anyways, there’s danger of me basta mahubog kay mo PIA Wurtzabach akong mata more often.

2016 - 1

I Will Bless the Lord Forever.

Oh diba kalit lang maDiyosnon akong peg.

Actually religious man jud ko deep inside. Dili lang jud sha mogawas sa akong kalawasan. Deep inside ra jud kutob.

So i am writing na naman because I think kailangan nako icomfort akong kaugalingon nga “okay lang yan”. Ambot lang oe nga recently kay cg kog self pity. Like kabogo nako oi, ngano di man jud nako mareach akong goals in life. I feel so down that i resort to drinking heavily, going somewhere nga wala sa plano, maglakaw na pariwara lang, mokaon ug something nga makapakonsensha after, etc. etc.

I still believe nga the Lord is watching me. Nga ginaguide gihapon ko niya. Nga there is a purpose sa akong life aside sa work-party-work-drama. A week nalang and I will be back in Cebu, and mosimba na pud ko. I will bless the Lord forever.

I miss my old self.

#randomEmoMoments

P.S. this is a late post, naa ra ni sha sa akong draft. And dapat unta thrice ko nakasimba sa Pinas but kaisa ra jud tawn kay naa may mga unexpected events nga nahitabo.

aeyea

 

Instagram Delimma

*MejoMAhaba

Niana naman ta ko sa akong previous post nga dili lagi ko mag-accept ug mga EC Volunteers or Nihonjin Aquaintances follow request. I’ve been in instagram for 5 years now! Mao nang 1k+ na akong posts. It’s a living diary sa akong mga kabuang and selfie. Though most of them are captioned in Bisaya, pero still, naa man gud koi mga posts or videos nga bayot sakatanan. I tell you, nagkahashtag ko ug #fridayDrag ug akong mga adventures nga makauulaw, astang dubsmash pak!. It was back then man gud nga wala pa koi followers, and the mere purpose for my instagram is to post kung unsa akong ganahan regardless if naai makakita or not. Moreover, ako gireject tanang follow request sa akong immediate family… Ok not immediate, tanang verano, calizar, ug uban pang sanga sanga sa akong apilyedo.

But everything changed because of this Chinese New Year celebration. Naggreet ko. And then nagreply sha. And then niana sha, iaccept daw iyang IG request. I was like WHAAAAAT! Lain pud kaayo ug moingon ko ug no! So i just played it safe and said.. “OK. but you know what, i post weird stuffs in my instagram account. Please don’t laugh or judge me” And he said ok, he just wanted to see daw my cool pictures. And i was like saan ang cool photos doon. It was just nonsense and full of random stuffs. If he will really dig to my past posts then surely makabalo jud sha kung unsa jud ko. And I hope he will accept all my shenanigans. But if he wont, and will judge me then i think it’s better ra pud aron mostop na ni as early as today kay para wala na pud koi hunahunaon and i will have the reason and will to move on with my life.

Naa koi pending requests from some EC volunteers mga 5 man guro to. Ambot ug aha ko nila nakita oi. Ako gipiyong ang akong mga mata. UG tood man, akong giclick tanang check button.

pretending

Sent Requests.

Capture

Im a person nga nagasend ug friend request sa mga tao nga akong mahimamat bisan ug once lang. Kanang mga old classmates, old acquaintances, tindira ug mani, among silingan, among teacher, akong favorite sales clerk sa mall etc. etc. Don’t get me wrong, i just want to extend my horizons and maybe create connections and new friends etc.

So akong gicheck if kinsa akong mga gipangsendan ug friend request pero wala giaccept. Yes. Right now, akong ginatake seriously ning mga friend requests sa FB. Narealize nako naai mga uban nga mga feeling artista. Dili mang-accept! So to make things easier sa akongo mga gipangsendan ug request, let me be the one to cancel them. End of drama.

Naai mga teacher nako, friends, current workmates nga wala ko giaccept. Maybe dili lang guro sila active, or maybe ako ra guroi nakaila nila. How sad. AND after the cancellation, naa juy isa nga naglisod ko ug cancel, so gipabilin nako sha for a while. Siya si:

Ariel

Siya ang ultimate the one nako pagcollege! Too sad, pero ana jud nang kinabuhi. In the end, ako na gicancel akong precious friend request sa iyaha. Dapat wala na koi mga dangling references. Padayon ta sa atong paglambo. Move on!

P.S. I remember the boy but i don’t remember the feeling anymore #lss

Shameless Plug: The Polymorphic

ThePolymorphic <== My official FB page! Like na~

Shameless plugging na talaga ito. My personal FB page is just too overpopulated, meaning tanang family members, cousins, church friends kay tanan akong friends. This makes my post so MTRCB’ed. Dili nako mapost tanan nakong mga lakaw kay tungod dili pud ko ganahan nga heavily documented akong life sa FB. So this is my new medium para ipost ang tanang gusto ipost to my heart’s content.

Actually Instagram was the first social media nga i was so open and free about my posts. Pero everything changed when the fire nation attacked  a co-volunteered saw me posting pictures sa IG and then asked me nga ifollow daw ko niya. Lain pud kaayo ug dili nako i-follow and let him follow me. So mao to, pero bahala sha oi. I still continued posting shameful pictures didto. I just hope maaccept niya akong mga kabuang. Pero since then kay ubay ubay na pud ang mokalit ug request ug follow sa ako sa IG nga mga co-volunteers. Ako gi-reject tanan. #saanAkoLulugar. Di pa ako ready.

So if you want to see my lainlain nga adventures and pics sa akong mga laag and food then please like my page. Pero warning, nagaflood ko ug mga posts. So if dili ka ganahan ug flood posts, kay i will understand and ayaw nalng ifollow si ThePolymorphic.

#MabuhayTAyongLahat

12615642_1683571108579375_6673515843853234552_o

P.S. ThePolymorphic kay tungod i just am.

SnowBoard Pictures.

Ayaw ka deceived sa title kay sa tinuorai lang wala jud koe daghan na picture nga nakuha sa akong kaugalingon while nagride ko sa snowy slopes. Maybe its true jud nga when you’re so into the moment, your mind will unknowingly choose to cherish the moment rather than take pictures or video. lol. I was too busy balancing myself sa board..  And my toes, too busy to perfect the tiptoe eklabush. Soon maka S ra jud ko PERFECTLY. And also,  i don’t have the  hands and finger to grab my camera or phone. Naay time nga i can’t feel the tip sa akong fingers! Ana katugnaw sha teh.

It was fun. I had fun. And i will never forget that experience. Thank you Fibs for organizing this event.

P.S. Actually, dili ni ang first time nga niapil ko ug snowboard event. Paglast kay nitan-aw ra ko ug snow kay during that time heavily recovering pa akong left hand from injury. And ana man sila nga dili magsnow sa Yokohama and Tokyo and I badly wanted to see Snow that time. Pero it was a lie man diay, pagbalik namo gikan sa trip kay nagsnow nang bongga sa Yokohama. Nagstop ang train. Nagkasnowman tanang palibot sa Moare.

c/o Ceff

c/o Ceff. I was ready to freefall to the unknown.