Morning Disaster.

Ana na pud ko nga sayo ko matulog para sayo momata. Pero saon taman natintal man ko motan-aw ug Modern Family. Long story short. 8:30am nako nakamata. Take note 9:19 akong train nga last-hope .

That is again 30min preparation. No Breakfast. No Karaoke Session. No FB mini strolls. No TimeHop scanning.

Ready na ko sa akong nahimong usual morning survival run from 西久保町公園ハイツ to 天王町駅. Kanang sakit jud imong mga tiil after kay wala ra bay warmup and hagardo versoza ug stress drillon imong nawng igabot jud sa platform. Worst makakita pa jud kag mga colleagues. Uwaw kaayo makita imong gahingal nga nawng and so nagapalayo ko if ana akong state of being.

And ganiha kay naa pa jud extra diabolic happening nga wala na koi nabuhat but to let go of it. Never look back. Move on with my life. Kay paggawas nako nga naa nako sa elevator i realized nga WALA KO GAJACKET! Pero nagsapaw man noon ko ug longsleeved sweater shirt maong wala kaayo ko kafeel ug tugnaw. Pero this time, every minute counts.

Kabalikon jud ko. How will i survive the evening nga walay jacket, walay scarf? I will froze to death.. lol OA ra. Maygani kay karealize ko nga naa diay koi ウルトラライトダウンベスト nga permi naa sa akong bag. Mao nang superlightweight nga vest nga ginalukot lang nako to the pinaka gamay nga pwede sha malukot. I can’t believe this thing will save my day.

Ug tood man, paggawas nako sa elevator, heavy dagan dayon. Pag-abot nako sa platform, ang tanang taw nakawinter/spring jacket with fur fur. #saanAkoLulugar

156563_sub3_popup

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s