Valentines Day 2019. First Time.

I dont celebrate Valentines Day kay Im single. I only have my family, friends and work to deal with aning adlawa. I thought normal lang ni nga adlaw. Maybe I’ll buy chocolate sa akong mga workmates nga pinoy and call it a day. Pero sayop ko.

It started pag Feb 13, nga wala na pud mi gipauli kay dapat mahuman tanang bugs. Ambot lang oie.. Mamatay naman jud guro ko padulong aning projecta. Wala na koi amor. Nagdamgo na ko ug codes, ug business logic sa system. This is not normal. Ginapermi nako ingon akong self,unsaon man ni pag-end oie. Ginabuhat naman nako tanan. I sacrificed too much na para ani nga project but dili lang gihapon enough. I keep asking myself how to end this suffering but i also keep telling myself nga dili ko suicidal. But mura jud ko ug naa sa void.I cant think properly na jud. Im lost. I pray for direction sa Ginoo kay without God and my faith, ambot lang kaha if aha ko puniton ani.

I know my mind is strong, pero narealize nako nga im getting old. The body is weak.  And the body does influence the mind.

I thought i passed na anang point nga maghilakhilak. I thought im so dead inside to cry literal tears. Pero sayop diay ko. Naa toi weekend/holiday man guro to nga instead nga magrest, nagwork na pud ko with 2hours sleep. And suddenly my manager sa pinas, nag message nako if okay pa raba ko. I told her nga no. And ambot lang oie. nikalit ra man jud ug tulo akong luha. When the heart cant bear it anymore, the tears becomes inevitable. Nalooy nalng jud kaayo ko sa akong self. Capable man ko ani. No system cant be program.Pero sa specs palang kay sayop na then complicated diay kaayo. Daghan kaayo usbon. Fragile na kaayo codes, taga fix kay naa nay sideeffects, makastress oie. The code is fragile but is so my heart and mind now.

So pag Feb14, if wala kay tulog for more thant 24 hours, you become emotional and mura kag galutaw. Lain na jud akong pamati. And so i grabbed my phone  and called my manager sa pinas, and tears like waterfalls jud ang nahitabo. Im so lost, i didnt even care sa mga tao nga nakakita nako sa street and the coldness sa winter. So this is valentines day, this is the pinakadown nako nga day in almost pila na ka years. I breakdown. Wala na jud nako nakaya ang situation.

After the breakdown, i bought some chocolate sa seven eleven and gave it to Yanyan. I am so happy for her kay I know she feels the same thing too pero composed gihapon sha. She had her crying moments pud. Ambot naunsa na mi ani oie.. Pero laban lang. Kaya ra lagi ni namo. This is the only thing i can do for her kay daghan pud kaayo shag bugs nga ginafix.

Bogo jud kaayo mi kay dili mahubas ang mga bugs? ngano namam ni oie. While writing this, slightly okay na tanan pero layo lang gihapon sa tinood. I hope things will continue to get better. I hope mabalik na ang among mga weekends. I hope mabalik na akong bubbly self.

DSC_7059

If only i could just laugh it out lang jud ning tanang feelings nako karon, I would.

Advertisements