Dear Ate Charo: Mali ba ang mabuntis?

Dear Ate Charo,

Tawagin mo nalang ako sa pangalang Mary Ann.

Isa siyang Criminology student. Minahal ko siya. Siya ang aking naging buhay. Binigay ko ang lahat. Pero bakit kahit binigay ko ang lahat pati ang aking pagkababae, bakit sadyang may kulang? Pero kami ay nagmahalan. Kami kay masaya. Naniwala kami na mayroon walang hanggan.

WA nagdugay, nabuntis ko.
Sa sinugdanan Ate Charo kay okay ra. Niadto sha sa amo, gistorya akong mama ug papa, iya daw pangatawanan ang among anak. Studyante pa lang sha pero i believed him. I believed every single word, every single promise pero bakak diay tanan nga iyang giingon sa akoa.

Nakasulay ko nga maglakaw gikan fuente padong colon kay wala jud koi kwarta. Nakasulay ko nga maghilak nga ako ra isa. Nakasulay ko nga giadto ko ni Felmer sa dapit kung aha wala na ko kabalo sa akkong buhaton. Aha naman si Charlie?

ngano iya kong gipasagdan?

Nanganak ko nga ako ra ug akong prinsipyo ang nitabang nako, ate charo. Nanganak ko nga nagalook forward sa future nako ug sa akong anak. Nanganak ko ug nahimogso ang usa ka gwapang bata. I looked at myself at the mirror, nakaingon ko: kaning bata kay dili modako pareha nimo Charlie. Kaning bata kay akong atimanon, ug di jud ni nimo makita hangtod sa akong pagkamatay. Chos lang. nacarried away lang ko ato.

I had my family and friends nga naga tabang sa akoa. I am thankful sa tanang natabang nila sa akoa.

I worked very hard to raise my kid. Wala ko nakahuman ug college. Pero I tried my best working in every BPO para lang naai pangtostos sa araw arawa na buhay.

Karon, I am happy with my daughter Elijah. I can see myself in her. I can see that she is growing as a strong, intelligent woman.

Karon Ate Charo, we are living here in Australia. Me, Ellijah and my husband who accepted me for who I am. He accepted my past and loves my daughter like his very own. I am a happy wife and i couldn’t ask for more.

Nagmamahal,
Mary Ann

pregfunny-pumpselfup

Advertisements

Hindi Ka Nya Mahal.

Nagrereply lang sha, pero hindi talaga sha interested sayo.
It’s callled being nice. It’s called pakikitao.
Diba lately, nagmemessage ka first sa kanya?
Di mo ba gets, di ka nya naaalala.

Kaya tigilan mo nang pagpapantasya mo.
Kung friday, wag kang magexpect ng mga convo.
Wag kang malungkot at pilit mag-hold-on.
Hindi naman naging kayo.. Wala kayong ganun.

Hindi ka nya priority. Hindi ka niya naaalala.
Hindi sha kinikiliig. Walang gigil at saya.
Hindi ka niya mahal.. Bwesit, masakit diba?/
Wala kayong future. kaya gaga, masaktan ka.

Mabuti yang masakit para sana mataohan ka:
Hindi ka niya gusto. Not interested. Kaibigan lang talaga.
Sasaktan ka lang nya. Aasa ka. Bulag na maniniwala.
Luluha. Maglalasing. Pero walang kayo talaga.
-Babayng Pak-an

man-pexels

Sides of the Story.

Though it’s very easy to jump into conclusions, dapat sometimes ato pud ithink nga there are always sides to each stories. And the side that you know is not always the right side.

Sauna i always jump into conclusions. I mean, it’s easy to joke around sa mga situations sa ubang tao, dapat kabalo lang jud ka molugar ug si kinsa imong mga pangsultian.

Say for example. Nganong ginabuhat man na niya ug balikbalik nga kabalo man na sha nga sayop na? Nganong ang ana man na iyang attitude? Nganong insensitive man kaayo na sya? So ana nalang, permi nalng kita mag-give way sa iyaha? Mean kaayo sha maong wala na shay friends. Nganong nagapatol man na siya niya nga di man jud na sha serious? and so many more.

Maybe it’s the easier option: to judge people and make up funny stories. But when you mature, actually dili na ka mocare kung unsa ang tan-aw sa mga tao nimo. Let them judge. They don’t pay your bills, so don’t let them irk you even a bit. People may talk about it for a week or so but eventually they will forget. Ang isa sa akong nalearn is, people around you really don’t care sa imong mga shortcomings and disappointments in life kay tungod they have their own nga mas ginacare nila. And do you care for theirs? No! kay you are busy with your life and your problems too.

Live life. Stay alive. Choose to be happy. Chos!

better

 

Music: Used to Being Alone!

Chos.  I have this new ginahimo nga nagaplay ug kanang recommended sa youtube sa lifestick sa leo palace. Unya girecommend ang kanang Anna Wintour nga song ni Azealia Banks. And nothered jud ko sa iyang very hard nipples protruding. And naresearch nako nga bagong gawa pala yung mga hinaharap nya. The song was your standard beat sa mga dance clubs. I kinda had a liking to it (sa song ha, dili sa iyang nipples). So akong giresearch iyang life  music portfolio. And came across ani nga song.

Honestly, pagfirst nako paminaw kay wala lang.. wala ko giganahan.. pero ako gidownload japon. And while on my usual random paminaw sa akong player in shuffle, nigawas ni nga song and i was like.. love the beat.. love the lyrics. love the simplicity. Okay, anthem sa akong week. Good for jogging or basta random listen.. Pero the first line jud ang motatatak sa akoa… “How does it feel to treat me the way you do?” Para sa mga paasa nga mga giatay. lol kanang nimove on na gani ka.. magparamdam jud balik. gibatig kaanyag. walay kaikog. charet.

How does it feel?
(Stuck in my mind)
How does it feel to..
How does it feel?
(Stuck in my mind)
To treat me the way..
How does it feel
To treat me the way you?
How does it feel
To treat me the way you do?

Stuck in my mind
Stuck
Stuck in my mind

Oh, it took so long to get over ya
How do I prepare?
When I swore I’d never see you again?
And now you’re here
Looking as surreal as before
(Stuck, stuck in my mind)
Now that I am so used to being alone..
Oh, it took so long to get over ya
How do I prepare?
When I swore I’d never see you again?
And now you’re here
Looking as surreal as before
(Stuck, stuck in my mind)
Now that I am so used to being alone..

How does it feel?
How does it feel to..
How does it feel
To treat me the way?
How does it feel
To treat me the way you?
How does it feel
To treat me the way you do?

 

 

Kaperfect Oi.

It was a very rainy weekend. Salamat Bagyong Maria at hindi kami nakapagOOTD nang bongga kasi kulang ug lights.

Time check was 9am, taligsik nalng slight, so naggora gihapon mi bahalag naai chance nga mokusog ang ulan by hapon. Ika nga, mapugnan pang baha kaysa sa biga, i mean sa mga laagan nga mga bata. So gora lang to nakawhateverr-i-am-not-good-at-remembering-names-of-places. Ana si Yanyan, nice daw sha for ootd pero tungod sa weather, wala na kaayo mi nagexplore. We make settle nalng sa isa ka cafe. Ang name kay TaiyounoTou(太陽の塔). Nice ang feeling ato nga cafe. So since sayo mi naabot, wala pa’y tao, so we had the entire place to make picture picture.

And then comes the food. Lami kaayo sha aesthetically, picture-worthy judkaayo.. Everything was PERFECT until gibutang ni ate ang spoon sa ibabaw sa table, BARENAKED! Chos Nisiga akong mata. Hahaha wala man lang gibutang ang tissue and then put the spoon over it. It was like napalingon lang ako nang konti to prepare my camera, ang spoon naa na sa table dayon. Nakakaloka. Dili ko germaphobe, pero why ate? why? hahaha para guro nila clean enough ang table, pero i was not raised to put my utensils barenaked sa table. Dili lang jud ko comfortable sa thought. Ug didto natapos ang cafe experience. I wiped it a little with the tissue and pagkaon nako sa parfait kay haskang kalamia man, so nalimtan na nako ang pila ka percent nga food-poisoning- diarrhea-causing bacteria ang nitapot atong kutcharaha. Linonok ko lahat. Balik-balik.

P.S. The pastries are not satisfactory pud. They crumble like stones sa fight scene sa x-men katong si apocalypse. Matamis, pero marupok, parang mga salita nya. chos.

Choices.

My alarm rings at 6:30am.
I go down the loft and take a short nap with the tv on..
If naa koi enough courage, then will prepare breakfast instead of the nap.
And by preparing breakfast means putting the food i prepared last night to the microwave.

I eat in front of the tv watching japanese television show, with only 25% comprehension on average.
And then while watching mokalit lang empty akong mind and nagatotok na diay ko sa edge sa tv.

And then come to my senses that it:s 7:30am and i have to choose between taking a bath or throwing my life away. Ofkurs, pilion nako ang better choice.

I complete my morning regime and then at exactly 8:14am, gawas sa balay.

osakalifeWelcome to my Osaka life.

Osaka: New Place, New People, New lahat lahat.

Wala na ko kaupdate kaayo sa akong life diri but it was a roller coaster of events sa first quarter sa 2018. And wala lang damha, i thought i will be enjoying the beach sa Pinas sa 25th anniversary celebrations sa AWS pero here i am, naglalakad sa Osaka Station staring at people i wont be meeting again. chos.

Instead of collecting seashore stones and shells, nagacollect ug guchapon sa kiddieland. Instead of swimming sa clear beach waters of summer, naga swim sa crowd of salarymen sa train. Instead of closing my eyes and maminaw sa hampas ng dagat sa dalampasigan, here i am closing my eyes kadiyot kay duka na kaayo sa office.

But everything happens for a reason.

Wala ko nagdahom nga mabalik ko ug japan. Osaka pa jud. Dili man ni nako balwarte. I need time to adopt sa environment. I need time to get used to sa kinda lahi nga ending sa mga sentences sa mga japanese diri. like tabehen. wtf is tabehen?. lol

And half sa year na karon. Lol. It means this is a very old draft. Princess and Goddess of Osaka, give me the will to blog more. 🙂

 

life